تمام تلاشم برای دیدنت همیشه در لحظه ی آخر هیچ می شود و تو نمی دانی! تو خبر نداری ! تو ، از چیزی که از خودت درونم جریان دارد خبر نداری ، همین برای رنج کشیدنم کافی نیست؟ همین که آن گوشه ی آرام مینشینم و

میگم دکتر جایی رو سراغ داری مغزمُ ببرم اونجا ، خودمُ از این همه صدا خلاص کنم؟ ببین دکتر ، من خستم! توانی برام نمونده ، چقدر دیگه باید بجنگم؟ منُ نگاه کن دکتر ، دستام میلرزه ، خودم نیستم ، این همه راه